Uncivilized

 

Uncivilized

We leven in een verlichte tijd… het tijdperk van mens en waar de mens is, is licht. Het vuur van de vooruitgang wordt almaar groter en groter. De menselijke wereld gloeit als nooit tevoren en het verdwijnen van de nachtelijke duisternis is een feit. Het alsmaar uitdijen van de menselijke invloed en het daarbij behorende kunstlicht ontneemt de aarde op steeds meer plekken haar natuurlijke cyclus van dag en nacht.

Er zijn nog plekken in Europa waar duisternis nog vrij spel heeft of waar de lichtvervuiling minimaal is. Deze gebieden zijn meer dan alleen plekken waar men de nachtelijke duisternis kan ervaren want met het intreden van de duisternis brengt het de afwezigheid van de mens. In deze donkere mystieke wereld begeeft ik mij in het landschap en ervaar de schoonheid hiervan.

In deze wereld maakt ratio plaats voor verbeelding en daarmee ontneemt het ons in zekere zin de controle. Het maakt ons kwetsbaar. Zodra de nacht zich aandient en de mens zich terugtrekt in het licht, overspoelt het duister de aarde als een getijde en verlicht daarmee de aarde van onze aanwezigheid.